“Het leven is zinvol. Dat zul je tegenwoordig niet veel mensen meer horen zeggen”. Pater Helwig, 91 jaar oud en al ruim 70 jaar monnik. Kromme rug, loopt met rollator, draagt gehoorapparaten, praat met kraakstem en lacht voortdurend. Prachtige man. “In de eerste plaats is het God die naar ons zoekt, dan pas komt ons zoeken. Bedenk eens wat dat betekent. God doet niets liever dan jou vergeven. Hij wil dat je bij zijn familie hoort.”
Nog diep ontroerd door het interview met deze man, kus ik die avond de voeten van de gekruisigde Jezus die de kerk is binnen gedragen. Een houten Jezus kussen, dat verzin je niet. Een mens met rede doet dat niet. Maar wij wel. Een redelijk mens laat zich omwille van vrienden en vijanden ook niet een kogel door zijn kop jagen. Ik blijf Goede Vrijdag maar een raar en onbegrijpelijk tafereel vinden. Het is dan ook niet voor niets is het het mysterie van God. Maar als pater Helwig Jezus’ voeten kust, wie ben ik dan om stoïcijns in de banken te blijven zitten? Nee, dan snel ik natuurlijk ook op Jezus af, want als er na een week benedictijnen iets is wat ik wil, dan is het een geloof als van pater Helwig.
Tags: Benedictus, boek, monnik, spiritualiteit
