Dat voelt goed, zou je denken, maar eh… dat valt toch tegen. Ik weet nog goed dat ik een jaar of vijftien was en tegen een vriendin zei dat ik later een boek wilde schrijven. Een boek waar mensen iets aan hebben. Een boek over God.
En dat heb ik gedaan. Hoop ik. Maar dat zullen we wel horen tegen die tijd. Bij een artikel is het zo dat je schrijft en je het resultaat binnen een week meestal wel in je handen hebt. Een boek werkt anders. Redacteuren van Ten Have zitten al weken boven mijn papier te zweten. Dus mijn deadline heb ik wel gehaald, zou je kunnen zeggen, maar het boek is nog niet af.
En dat voelt niet goed. Er is nog geen voldoening. Zeker niet omdat ik nog moet wachten op het antwoord van de redacteuren. Of het überhaupt wel goed is, gedrukt kan worden. Daar word je niet goed van. Van dat wachten.
Wat wel leuk is, is ‘Hunkeren naar rust’ intypen bij google. Doe maar eens (al geeft het jou niet zo’n mooi gevoel als mij). Dat begint er aardig op te lijken. Zo is het boek al af. Eh… is het net alsof het boek af is.
Tags: Benedictus, boek
