Vandaag voorlopig voor het laatst gewerkt in de thuiszorg. Dat stelde niet veel voor. Gewoon een badkamer schoonmaken, een wc, wat ramen lappen. Prima werk voor iemand die nog onderaan de ladder staat.
Alhoewel het niet altijd prima voelt hoor. Met zo’n geel doekje de wc van iemand anders boenen. Maar ja, iets over nederigheid, de minste willen zijn. Ik heb het wel met plezier gedaan.
En dat moet ook, zou Benedictus zeggen. Mopperen is iets wat hij ten diepste verafschuwd! Dus bij gebrek aan journalistieke opdrachten (acht maanden tijdens schrijven van mijn boek niets aan acquisitiegedaan) maar gewoon aangeklopt bij de plaatselijke thuiszorginstelling. Nu is dat niet meer nodig, want ik leef weer van de pen. Gelukkig.
Maar toch even de gedachte van Benedictus doortrekken. Hij zou wel trots zijn, denk ik. Hij schrijft namelijk: ”Ledigheid is de vijand van de ziel”. Alles is dus beter dan niets doen. Ook als het werk je niet aanstaat.
Daar zit een interessante gedachte achter. Niets doen (zodat je je gaat vervelen) is namelijk geen talent dat God je heeft gegeven (daar valt vakantie dus niet onder). En hoe kan je met iets wat je niet van God hebt gekregen hem eren? Benedictus zet het hele leven in een strak kader van eredienst aan God.
Dus ook het boenen van een pleepot. Niet echt mijn talent misschien, maar ik krijg ze heus wel schoon. Dat het niet leuk is, is voor Benedictus niet echt een argument. Doe het nu maar gewoon en probeer God er mee te dienen.
Want dat doe je beslist niet alleen maar in de kerk of zo. Dat wist hij maar al te goed. Alles is eredienst, alles is heilig. Als je het maar met de juiste intentie doet. En daar stuiten we op de ware kern van de benedictijnse spiritualiteit.
Alles wat je doet verdient je aandacht. Het leidinggeven aan een aandeelhoudersvergadering, een klas pubers een les geschiedenis geven, een operatie aan de hartklep verrichten en het poetsen van een smerig toilet.
Je moet alles wat je doet volgens Benedictus doen alsof je het doet voor de Heer (dat is bij hem altijd Christus). Zo probeerde ik dus de afgelopen twee maanden benedictijns wc’s schoon te maken. En ik kijk er met een tevreden gevoel op terug. En zo ga ik dus ook schrijven (en mijn eigen wc schoonmaken?). Met mijn volle aandacht, want dat verdient het leven.
Tags: Benedictus, spiritualiteit
