“Totaal geen vrees voor het heil van de mensen. God is liefde. Voor hen die dit weten, ligt daar alles in gegeven. Wat degenen betreft, die nooit iets van God geweten hebben: om hen te bezoeken is Jezus op Paaszaterdag neergedaald ‘in de onderste regionen van de aarde’. Hij heeft elk mens die vóór Hem de dood was ingegaan benaderd. En dit bezoek aan degenen die Hem niet kennen, vervolgt Hij nog steeds, ieder uur opnieuw.” — Frère Roger.
Als we toch bezig zijn met het verspreiden van mooie posters, vandaag kwam ik er nog een tegen. Gevonden op een site die het bezoek meer dan waard is. www.startdestilte.be. Een Vlaamse website over stilte met verschillende meditaties en handreikingen. En dan komen ze dus met deze bidden-met-de-bijbel-in-zeven-stappen-poster.
Bram Dijkstra maakte deze mooie poster en vroeg hem te verspreiden. Bijvoorbeeld via een blog. Als je op de poster klikt, opent de pdf. Je kunt de pdf ook hier downloaden. Bram verzekerde me ervan dat je de poster met gemak op A3 kunt printen. Voor boven je bureau, op de plee, in de keuken of wat dacht je van de portiek van je flat, de bibliotheek, de kantine, noem maar op.
Morgen is het Aswoensdag. Om een onduidelijke reden vier ik nooit feest voordat de veertigdagentijd aanbreekt, maar krijg ik wel altijd gedachten over vasten rondom deze woensdag. Waarom niet het feest en wel de ascese?
Maar goed, het is te laat voor een feestje, carnaval is zowat voorbij. Volgend jaar dan maar. Nu is het de tijd om te vasten. Maar hoe doe je dat nu goed? Een paar gedachten.
In een abdij die moeilijke tijden doormaakte, woonden nog slechts vijf monniken, allen boven de 70; de zaak stond op uitsterven. In zijn nood besloot de abt raad in te winnen van een naburige rabbi. Wellicht kon hij hem adviseren zodat de abdij gered kon worden. De rabbi verwelkomde de abt hartelijk, maar toen deze hem het doel van zijn bezoek had uitgelegd zei de hij: “Ik weet hoe dat is. De Geest is uit de mensen verdwenen. Hier in de stad is het hetzelfde liedje. Er komt haast geen mens meer naar de synagoge.”
En de oude abt en de oude rabbi weenden tezamen. Daarna lazen zij enige paragrafen uit de Tora en spraken zachtjes over diepe dingen. Maar toen de tijd kwam voor de abt om afscheid te nemen herhaalde hij nog eens zijn vraag: “Is er dan werkelijk niets dat u mij zou kunnen zeggen, dat mijn stervende klooster kan redden?” “Nee, het spijt me,” antwoordde de rabbi, “alleen dit misschien: Eén van u is de Messias!”
De vluchtkerk wijst ons op het trauma van onze tijd: de onzichtbare mens die in eenzaamheid door ons ‘systeem’ dreigt te vallen. Het is mooi te merken dat vele mensen zich inspannen om dit trauma te verminderen. En voor ieder die zich nog steeds ongemakkelijk voelt ‘omdat ik nog niets heb gedaan voor die vluchtkerk’: er is nog genoeg te doen op andere plekken.
Vorige week zag ik Detachment. Een film over een docent en een klas vol ontspoorde kinderen. Alle kinderen hadden moeite met functioneren en op de een of andere manier uitte zich dat vaak bijzonder agressief. Letterlijk. De leraren werden tot wanhoop gedreven.
De Jezusverwachting wordt de komende dagen opgevoerd. Nog maar even en het is kerst. In Bid, luister, leef bidden we daarom tot de 23e de O-antifonen.
Een antifoon is een vers dat gezonden wordt als inleiding en als afsluiting van een psalm. In de liturgie van Bid, luister, leef spreken we de antifonen voor en na de psalm uit en herhalen hem na de stilte. De komende dagen staan de antifonen in het kader van de komst van Jezus.
De eerste weken na de boekpresentatie zijn altijd spannend. Hoe loopt het in de verkoop en wat is de reactie van de eerste lezers. Mocht ik mijn hart al hebben vastgehouden, het is voor niet geweest. De reacties zijn geweldig.
Voor als je nog niet helemaal overtuigd bent.
Uit een bespreking op de website van dominee Jos Douma.
Voorganger en blogger Jan Wolsheimer schreef er dit over.
Inmiddels hebben kranten het ook opgepakt. In de vorm van interviews met de auteurs. Dit weekend kwam het Friesch Dagblad met een groot interview met mij. Eerder publiceerde het Katholiek Nieuwsblad al een duointerview. Lees ze hieronder.
Uit het Friesch Dagblad:
Uit het Katholiek Nieuwsblad:
Een goed gebedsleven vraagt om een duidelijke afspraak met jezelf. Een regel die je al biddend formuleert. Mijn regel is: Elke ochtend twintig minuten eerder uit bed om te bidden.
Dat ik zo’n regel nodig heb om tot een rijk gebedsleven te komen, ontdekte ik in Taizé. Daar maakte ik voor het eerst kennis met een biddende manier van leven. Tientallen broeders kwamen drie keer per dag in witte pijen de kerk binnen om op krukjes te zitten, te bidden en te zingen. Ik zat met honderden jonge mensen om hen heen en we voegden ons in hun gebed.
De reis van Ede naar Utrecht duurt een half uur. In die korte tijd overbrug je vijftig kilometer. Ik stond daar nooit zo bij stil, totdat mijn vrouw en ik besloten vijftig dagen te wandelen. Dan duurt het twee dagen om in Utrecht te komen.
Nu Santiago bijna twee maanden achter ons ligt, klaart de mist op en zie ik elke dag een beetje beter wat we eigenlijk hebben gedaan. Zeker nu het werk weer veel aandacht vraagt. Ik kijk naar de foto’s in de woonkamer en denk: ‘Dat we dat hebben gedaan’, en ik zie lege wegen voor me en bergen links en rechts en tal van gevoelens borrelen in me op.
